mrrrr-mrrrr-mrrrr-mrrrrrruczenie

Rytuały inicjacyjne mają za zadanie wprowadzenie młodego osobnika w arkana żywota dojrzałego. Mają przede wszystkim znaczenie wychowawcze, bowiem oznaczają początek procesu nabywania wiedzy. To nie to samo, co patrzeć na to, co czynią dorośli. Zresztą, jaka to dorośli, nie do wszystkiego młodocianego dopuszczą. Zdobyć coś to przecież nie to samo co podziwiać z daleka czyjąś zdobycz…

Kiedy więc nadchodzi właściwy moment, młodociany osobnik podąża za kapłanką lub kapłanem obrzędowej inicjacji w miejsce odosobnione. Potem, zupełnie znienacka kapłan w sobie znany tylko sposób dematerializuje się. Młodociany osobnik zostaje sam! Wie, że nadszedł moment, że wydarzy się coś specjalnego. Nerwy ma napięte jak postronki, każda komórka jego ciała drży w oczekiwaniu tego, co ma nadejść. Tyle przygotowań, a młodocianemu osobnikowi wydaje się, że nie jest zupełnie do tego przygotowany. Ale kiedy przychodzi ten właściwy moment, ta najlepsza chwila, wykonuje jeden skok i bezlitośnie, całkowicie po dorosłemu morduje… miotełkę do kurzu!

PS Ostatnio to samo powtórzyło się na dworze, z żywą ptaszyną w roli zdobyczy. Kapłan obrzędowej inicjacji Ryszard siedział zaś w krzakach i z zazdrością obserwując trzepoczące się stworzenie w pysku Agrafki, wyszczekiwał pełne zachęty do dopuszczenia go do uroczystości rytualne pieśni. Niestety jednak musiał w końcu uznać, że jego mała siostrzyczka stała się pełnoprawna członkinią plemienia futrzanych morderców…